Klemcriteria als ‘oneigenlijk’ argument

Den Haag – Dat het flink mis is in de huidige zorg voor de jeugd is met alle informatie op Internet en in de pers wel duidelijk. Iedereen heeft wel iemand in zijn of haar omgeving die er letterlijk mee wordt geconfronteerd. Kinderen worden daadwerkelijk onnodig meegezogen in probleemsituaties van ouders of zelfs erger in het ‘systeem’ vastgehouden. Na onderzoek is wel duidelijk dat er met grote regelmaat misbruik wordt gemaakt van allerlei regelingen die er van toepassing zijn. In dit blog snijden we twee elementen aan die veroorzaken dat vele kinderen de dupe blijven van de gevolgen van een scheiding. En erger dat het kind of de kinderen verstoken blijven van de omgang met één van de ouders. En dit houden wij als maatschappij in stand!

Juridische bijstand
Wanneer ouders besluiten om te gaan scheiden dan is het noodzakelijk om een advocaat in te schakelen. Normaliter worden dan alle zaken netjes geregeld en voor gelegd aan de rechter om een definitief besluit te nemen. Klinkt allemaal zo eenvoudig, echter helaas blijkt de praktijk weerbarstiger. De meest verdienende ouder is aangewezen op een advocaat die zelf betaald moet worden, terwijl de minstverdienende ouder gebruik mag maken van ‘ondersteuning met eigen bijdrage’. Hier begint stap één in de ongelijkheid. Het sociale stelsel stelt namelijk alleen eisen t.a.v. gebruik van juridische steun op basis van inkomen. Echter worden er nagenoeg géén randvoorwaarden gesteld of een grens gesteld aan de inzet van deze met belastinggeld gefinancierde juridische ondersteuning. Dit zou wel het geval moeten zijn om te voorkomen dat er op oneigenlijke gronden kan worden doorgeprocedeerd. Niemand heeft er baat bij aan langslepende rechtszaken omdat de ouders het niet gezamenlijk kunnen of willen oplossen. Ook het stellen van oneigenlijke eisen vormen een belangrijke kern van de problematiek inzake rechtszaken.

De oplossing is dat er een standaard uitgangspunt moet komen over de te regelen punten bij een scheiding, waarbij er “slechts” nog een beperkte ruimte overblijft om af te wijken van individuele eisen van één der partijen. Concreet zijn er over het algemeen slechts twee punten die altijd leiden tot langdurige discussies, t.w. de financiën en de omgang met de kinderen. Het eerste punt wordt spoedig door de politiek opgelost omdat er een vereenvoudigt model komt voor het berekenen van alimentatieverplichtingen. Het tweede punt is moeizamer. Althans wordt veelal moeizaam gemaakt, terwijl met een gezonde gedachtegang er in overleg best tot een goede oplossing gekomen kan worden. Uitgangspunt bij omgang is en blijft het belang van het kind of kinderen om omgang te hebben met beide ouders. Slechts daar waar het kwalijk is of kan zijn voor het kind of de kinderen moet er nader onderzoek worden gedaan naar de (on)mogelijkheden van omgang. Een onderzoek moet worden gedaan door een organisatie die onbevooroordeeld, objectief en met doel ‘omgang met beide ouders moet mogelijk zijn’ aan de slag gaat.

Het moet van rechtswege voorkomen worden dat één van de ouders continu een besluit blijft aanvechten via de rechter. Zeker als er een ongelijke situatie is voor de inzet van een advocaat. Vaak is degene die gebruik maakt van “gratis” juridische ondersteuning die namelijk het besluit blijft aanvechten terwijl de betalende ouder geconfronteerd blijft worden met hoge advocaatkosten. Hierdoor zijn vele kinderen de dupe van. Het houdt op een gegeven moment op om de hoge advocaatkosten te kunnen dragen. Het betekent dat de ouder veelal zijn of haar kinderen niet meer te zien krijgt omdat de andere ouder de omgang gewoon blijft frustreren. Je staat als ouder dan onmachtig tegen de situatie. Klem tussen financiën en een onwelwillende ouder. Het wordt tijd dat de eisen voor ‘juridische ondersteuning met eigen bijdrage’ sterker aan voorwaarden gaat voldoen.

Oneigelijke argumenten om omgang te frustreren
De kans voor kinderen om ook een band op te bouwen met de ouder waar zij niet verblijven, blijft in vele scheidingssituaties een probleem. Wanneer mensen besluiten om het leven niet meer samen te delen dan moet er een emotionele periode worden overwonnen. Het komt niet vaak voor dat een scheiding met wederzijds welbevinden plaats vindt. Meestal is het één van de ouders die een besluit neemt. De andere ouder wordt dan gekwetst. De oorzaak voor een emotionele strijd kan verschillen, maar dat het vaak in een strijd resulteert wijzen de verschillende onderzoeken wel uit. Persoonlijke gevoelens voorkomen dan dat er op een gezonde verstandelijke wijze tot oplossingen voor de kinderen wordt besloten. Zonder een directe mening te hebben over het kwetsuur is wel duidelijk dat de breuk een feit is. Je kunt dan alleen nog verder met je leven en goede afspraken maken om de kinderen ten volle te laten genieten van de aandacht van beide ouders. Helaas… Emotie voorkomt dat een normaal gesprek mogelijk is. Zeker als er een nieuwe partner in het spel is dan zijn de rapen gaar.

Het is voor de verzorgende ouder eenvoudig om, ondanks dat er een beschikking is die de omgang regelt, de omgang daadwerkelijk te frustreren of zelfs te voorkomen. Ook het beïnvloeden van het kind of de kinderen maakt onderdeel uit van de strategie ‘Hoe verziek ik het leven van mijn ex-partner?”. Dat het kind of de kinderen de dupe zijn van een dergelijke strategie mag duidelijk zijn. Een kind verdient het om van beide ouders de aandacht te krijgen. Om op te groeien met een gezonde ouder-kind band. En om niet negatief te worden beïnvloed over de andere ouder. Elkaar met rust laten, respecteren als ouder en de energie aanwenden voor de omgang met het kind of de kinderen moet prioriteit hebben. Alleen dan kun je ook je eigen leven weer opbouwen.

In teveel gevallen gaat het echter mis. Een ouder die zijn of haar frustratie en emotie niet kan verwerken die gaat een strijd aan op alle gebieden. Vooral de kinderen worden dan ingezet als “pion op het schaakbord”. Triest! De enige die hier echt de dupe van zijn, is het kind of de kinderen. Zij mogen geen contact hebben met de andere ouder, worden negatief gevoed met emoties over de andere ouder en krijgen niet de kans om de band de bouwen met beide ouders. Wanneer de ouder dan naar de rechter stapt om de omgang te laten eerbiedigen, dan zijn de rapen gaar. De strijd wordt onderschreven door de advocaat et voilà, een reden om de omgang (tijdelijk) op te heffen is aanwezig. De rechter kan dan alleen afgaan op wat wordt aangereikt en moet op basis van die “negatieve” feiten een besluit nemen. Logisch dat er dan naar het belang van het kind of kinderen wordt gekeken. Alleen dat er factoren als ‘Wie is nu de aanstichter van het frustreren van de omgang?” niet worden meegenomen.

De advocaat van de ouder welke juist zorgt voor het frustreren van de omgang, veelal de advocaat die uit belastinggeld wordt betaald, komt dan gelijk aanzetten met het ‘Klemcriteria’. Voor de rechter een directe reden om te besluiten een (tijdelijke) onderbreking toe te passen omdat het kind of de kinderen anders “klem komen” tussen de ouders. Veel kinderen zien één van hun ouders op basis van dit criteria niet! Of het “Klemcriteria” echt van toepassing is kan eigenlijk door alleen een rechter en twee advocaten niet worden vastgesteld. Zeker omdat de rechter zelf niet aan waarheidsbevinding doet van hetgeen hem of haar wordt aangereikt. Zij moeten afgaan op hetgeen zij vernemen van beide partijen. Daar baseren zij de uitspraak op.

Gelukkig zijn er steeds meer rechters die het “Klemcriteria” niet als standaard toestaan. Er moet daadwerkelijk sprake zijn van onmogelijkheden voor omgang alvorens een beroep kan worden gedaan op het “Klemcriteria”. Gelukkig maar, want veel kinderen zijn in het verleden al onnodig verstoken gebleven van omgang met één van de ouders. De ouder die de omgang frustreert met de opmerking: “Er is niet te communiceren met mijn ex-partner!” kan niet langer zijn of haar argument staven. Beide ouders moeten duidelijk aantoonbaar inzet geven aan het slagen van een omgangsregeling. Het kan niet zo zijn dat je enerzijds zelf de omgang frustreert en dan ook nog eens een beroep doet op het “Klemcriteria” terwijl de andere ouder van alles probeert om positief invulling te geven aan de omgangsregeling. Voor degene die op basis van het “Klemcriteria” verstoken is van omgang met zijn of haar kind of kinderen, denk goed na of het “Klemcriteria” wel eerlijk is toegepast.

Conclusie van onderzoek
De conclusie die we kunnen trekken op basis van door onderzoek verkregen informatie, is dat er in het verleden en ongetwijfeld in het heden nog met regelmaat oneigenlijke argumenten worden aangevoerd om het “Klemcriteria” toegepast te krijgen. En met een ongelijke financiële juridische positie tussen de ouders, wordt dit ook in stand gehouden. Vanuit rechtswege zou hier eens door de politiek naar gekeken moeten worden. Wanneer namelijk ouders van rechtswege beide worden “gedwongen” om respectvol en serieus met het ouderschap om te gaan, dan betekent het dat kinderen ook weer rust krijgen. Zij moeten mogen genieten van beide ouders zonder dat er negatieve invloed wordt meegegeven. Tenslotte gaat het ook in dit blog maar om één ding:

“De rechten van een kind”!

Ervaringen, opmerkingen of aanvullingen?
Heeft u zelf ervaringen met het “Klemcriteria” of frustreren van omgang met uw kind of kinderen? Schroom niet om te reageren op dit blog. Hoe meer informatie over “oneigenlijk gebruik van het Klemcriteria” zichtbaar wordt, hoe meer er aandacht voor gaat komen. Of het uw persoonlijke situatie gaat veranderen is onbekend, maar door bewust te kijken naar de situatie kan het helpen.

Bronnen
Op Internet is heel veel informatie en jurisprudentie beschikbaar. Vanuit verschillende perspectieven (vader of moeder) kunt u kennisnemen van de mogelijke situaties waarin een rechter beslist. De onderstaande bronnen zijn slechts een selectie waardoor u zich een beeld kunt vormen over het “Klemcriteria”.

Advertenties
reacties
  1. G.de Vegt schreef:

    Ik heb bovenstaande gelezen. Het is een veel voorkomend “probleem”.
    Maar lang niet altijd zoals hierboven gesteld.

    In mijn geval zou ik (minst verdienende) het graag in het goede regelen.
    Helaas ben ik degene die een einde heeft gemaakt aan de relatie met vader. Dit heeft hem dusdanig gefrustreerd. Dat hij alles aanpakt om mij dwars te zitten. Daarbij niet schroomt om de kinderen daarbij in te zetten.

    Voor een buitenstaander die niet beter weet, lijkt het alsof ik de boel loop tegen te werken.
    Dit echter, en dat zeg ik oprecht uit mijn hart, is niet waar. Hij heeft het echter bij de kinderen al zo verpest, dat zij meer ruimte willen.

    Dus zaken liggen absoluut veel genuanceerder dan hierboven vermeld. En ja het is erg moeilijk voor oa een rechter om hier in een kort proces een uitspraak over te doen.
    Ik begrijp dat het moeilijk is om een goeie oplossing aan te dragen. Maar vind ook dat in de huidige situatie te weinig naar kinderen gekeken/ geluisterd word.
    Maar daar leg je meteen de vinder op de zere plek. Want wat als het kind opgestookt word. Het blijft een lastige materie.

    Ik hou me aanbevolen voor oplossingen. Om de kinderen hierin zo goed mogelijk te bergeleiden.

    • Els schreef:

      Beste G.de Vegt, ik herken me helemaal in uw verhaal. Ik zit in hetzelfde schuitje. Nu heeft de vader mijn kind van 15 (dat begon te puberen) na zoveel jaren stoken uiteindelijk zover gekregen dat ze afgelopen zomervakantie niet meer naar me is teruggekomen. Via een sms’je heeft ze me op 31 augustus -vlak voor ze normaal zou terugkomen- laten weten dat ze bij papa bleef wonen en de dag nadien ginds naar school ging gaan… Allemaal achter mijn rug dus. Als ik probeer te bellen om met haar te praten neemt ze niet op. Waar ze naar school gaat moest ik zelf maar achterhalen. Ik ben al van 2001 gescheiden en al die jaren frustreert de vader alles. Ook ik ben steeds van mening geweest dat er ook na de scheiding er twee ouders zijn maar wat als één ouder bewust altijd ruzie wil hebben om te kwetsen en het kind daarbij inzet als wapen? Ik ben nu mijn dochter kwijt ook maar hij neemt zijn kind haar moeder af (+ haar halfzus waar ze een goede band mee heeft en haar halfbroertje + mijn man waar ze een goede band mee heeft sinds ze 3 jaar oud was..)
      Het triestige is dat ik hier volledig machteloos moet aanschouwen wat er gebeurt. Als een opgestookt kind zegt dat het bij de frustrerende ouder wil wonen dan volgt de rechter dit bijna altijd. Er wordt geen diepgaand onderzoek gevoerd om alle problemen en stokerijen bloot te leggen. Er wordt dus niet gehandeld naar het echte welzijn van het kind en waarom? Gewoon door gebrek aan middelen. Allemaal te triest voor woorden.

      • Trudi schreef:

        hallo Els,

        ik zie je bericht helaa nu pas.
        ik heb zo ontzettend met je te doen.
        het is heel herkenbaar wat je schrijft. heb zelf ook al zoveel geprobeerd. U ligt in een vechtscheiding. Tja we doen niet aan waarheids vinding.

        ondertussen worden wij moeders maar weer zwart gemaakt door die vaders die terecht of te onrecht het gevoel hebben dat ze te kort gedaan is.

        Meid ik wens je het allerbeste. Hoop dat je dochter inmiddels bij je is terug gekeerd.

        Kus Trudi

  2. Moeder schreef:

    Ik zou graag willen reageren omdat er tussen zo veel zwart/wit blogs en reacties op fora’s, ontzettend veel grijs is wat niet of nauwelijks gezien wordt.
    Wat mij frustreert is dat gegeneraliseer van onwillige, op geld beluste, omgang weigerende moeders.
    Ik sta aan een heel andere kant.
    Ik wil graag dat mijn kind zijn vader ziet.
    Afspraken maken over het veilig opbouwen voor het kind werden door vader geweigerd.
    Nu!! Het hele weekend na maanden van afwezigheid door zijn financiële problemen. Dan ook nog in een groot onbekend huis met een onbekende vrouw.
    Voor mij was op volwassen niveau praten en overleggen met elkaar, een eerste vereiste.
    Daardoor liep de ruzie op en werd het fysiek onveilig voor het kind.
    Gevolg: kort geding door vader.
    Daarnaast liep een bodemprocedure omdat vader alle alimentatie terug wilde en achterstallige Ali uit zijn schuldsanering pakket. Dat zou als gevolg hebben dat ik 2000 euro terug moest gaan betalen. Geld wat van ons kind was.
    Nu, omdat hij door eigen toedoen in de problemen is gekomen bij de schuldsanering, reageert hij zijn agressie af op mijn gezin.
    Nog een rechtszaak voor gezag, hij blijft stelselmatig mediation weigeren. Zelfs nadat hij uit rancune om kosten van het lbio een valse amk melding heeft gedaan (hij probeert mij daarmee te chanteren) weigert hij om met hun én met mij te praten.
    Kennelijk is de veiligheid van zijn kind ondergeschikt aan zijn wrok. Want amk is een grillige organisatie. Ook zonder duidelijke reden kan je zomaar je kind verliezen.

    Hij heeft een toevoeging.
    Wij niet
    Vorige advocaat kosten waren al 8000 euro.
    Het enige wat ik wil is rust.
    Geen ruzie, maar samen contact onderhouden over ons kind.
    Vergeven en vergeten. Wat er ook is gebeurt, ons kind heeft daar niks mee te maken.

    In mijn geval is de moeder dus niet onbereidwillig.
    Ook niet een financiële leegtrekker.
    Het kind mag van mamma én pappa houden.
    Het zou zo goed kunnen zijn.
    Maar helaas zijn vader en nieuwe relatie niet bereid om in de spiegel te kijken of naar dat kleine jongetje wat nu kampt met woedeaanvallen en spanningen.

    Wanneer houdt het op?
    Als ik maar gewoon doe wat hij wil?
    Volledig overgeleverd aan zijn grillen en haat?
    Slikken?
    Keer op keer?

    Zoals jij al schrijft.
    Er zou een limiet moeten zijn aan procederen.
    En er zou een verplichting moeten komen van begeleide gesprekken met contracten en consequenties als men zich daar niet aan houdt.
    Maar dan nog is het niet waterdicht.
    Mensen zijn ziek als het om haat gaat.

  3. Evie schreef:

    Ik heb juist te maken met de situatie dat het klemcriterium niet wordt toegepast terwijl het door meerdere specialisten aangegeven wordt dat het kind daadwerkelijk klem zit. Ondanks de specialisten weigert de andere ouder alles, want hij vind het onzin!
    We hebben begeleide gesprekken, maar simpelweg openheid van zaken geven moet alleen van mijn kant komen, ook betreffende medische achtergronden die van belang zijn voor het kind. Er wordt simpelweg nergens op gereageerd. De begeleiding doet er niks tot nauwelijks iets aan, ja aangeven dat ze hem niet kunnen verplichten!
    Bovenstaande komt bij mij over alsof de verzorgende ouder altijd maar diegene is die de boel frustreert, maar dat is echt niet altijd waar, echter wel hetgeen waar bepaalde instanties en stichtingen graag op willen wijzen! Een verzorgende ouder kan overal aan meewerken, continue maar op komen draven, er alles aan doen om communicatie te hebben en de niet-verzorgende ouder bij beslissingen te betrekken. En toch blijft er geroepen worden dat de niet-verzorgende ouder niet betrokken wordt en dat de verzorgende ouder de omgang frustreert! Een omgang die begeleid is en waardoor de niet-verzorgende ouder de verzorgende ouder, partner en ouders zwart gepraat worden achter de rug van de begeleider om en zelfs naar de begeleider toe door het kind iets te laten zeggen wat de andere ouder zou hebben gezegd, als verzorgende ouder mag je dan thuis geconfronteerd worden met maar dat heb jij toch helemaal niet gezegd? Om vervolgens de begeleider op je dak te krijgen bij de evaluatie om wat het kind van de niet-verzorgende ouder zogenaamd moest herhalen!
    Ik vind het dan ook opvallend hoe dit stuk geschreven is gericht op maar een kant en dat is de verzorgende ouder in het kwade daglicht te zetten waar bepaalde instanties en stichtingen ze willen hebben.

  4. Moeder schreef:

    Is dit geschreven door een man?
    Laten we de rollen eens omdraaien, zoals in mijn geval.
    Mijn ex (man) zit door zijn eigen gedrag in de schuldsanering.
    Gevolg: hij betaald geen kinderalimentatie en hij krijgt een volledige toevoeging.
    Ik daarentegen, heb mijn eigen boontjes gedopt hoewel hij mij én mijn kind, nog heel veel geld schuldig is maar meneer is boos.
    Gevolg? Wraak.
    Rechtszaak op rechtszaak spant hij aan. Voor de mafste redenen.
    Weigert in gesprek te gaan met mij. Weigert mediation.
    Weigert regelmatig zijn kind op te halen op de afgesproken weekenden. Weigert zijn kind in vakantieperiodes. Maar eist de manier van omgang op, de plek waar de overdracht plaatsvindt (gaat nu in hoger beroep omdat de laatste uitspraak 1 station verder is dan dat hij in zijn hoofd had) en eist gezamelijk gezag.
    Door de kortzichtige visies van heel veel mensen, waaronder de schrijver van bovengenoemd stuk, krijgt ex álles zonder medewerking van zijn kant.

    Klem? Yep! T kind zit klem.
    Financieel ga ik stuk.
    Tegenwoordig gaat mijn kleine jochie van 7 op de fiets naar school samen met mama. Waarom? Omdat mama de benzine niet meer kan betalen.
    12 km per dag door weer en wind.
    Is dat klem? Ja! Vind ik wel!
    Verder wordt hij uitgehoord over thuis bij mama en wordt daar een negatieve mening over geuit. Er is een loyaliteitsconflict ontstaan. Kind verteld dingen die papa wil horen. Vader neemt die gesprekken op en gaat daarmee een amk melding doen die, na onderzoek waarbij mijn kind door een vreemde dame ondervraagt wordt op zijn eigen slaapkamertje, ongegrond wordt verklaard.
    Hij mag van zijn vader niet van zijn moeder houden wordt daarbij vast gesteld. Klem? Ja!! Vind ik zeker wel!
    Vindt de rechter dat ook?
    Geen idee. Maar feit is wel dat zij álles heeft toegekend. Gezag, weigering van mediation staat zij toe. Alleen koos ze volgens mijnheer ex t verkeerde stationnetje.

    Volgens mij zijn de wet én heel veel kortzichtigen met hen, allemaal allang een stationnetje, te ver gereden!!!

  5. Seinzeit schreef:

    Welkom in de club zou ik zeggen mevrouw maar de uitzonderingen bevestigen de regel. Dit ondergaan tienduizenden vaders in Nederland en daarbuiten. In het huidige systeem en juridische praktijken is er sprake van een positieve moeder bias en anti vader bias die om allerlei redenen een gelijkwaardige en aan het kind recht doende uitkomst frustreert. Het is een sociaal feit dat vaders doorgaans aan het korte eind trekken en daarmee ook de kinderen. Gelijkwaardig ouderschap is een farce zolang de meerderheid alleen maar weerstand en ongelijkheid ontmoet. Zodra we bereid zijn om de positie van vaders her te waarderen en de hegemonie van moeders durven af te breken zal het een stuk minder worden met de vechtscheidingen en frustreren van de omgang zonder dat er ook maar iets aan de wet verandert hoeft te worden.Dat geldt ook voor het strafrecht. We hebben recent kunnen zien hoe het strafrecht kan uitpakt voor frustrerende moeders die een taakstraf aan de broek kregen. Inderdaad, sommige rechters hebben geen last van deze bias maar we komen van ver. Door een steeds maar weer gender-neutrale benadering op deze kwesties zullen we hier niet uitkomen. Het wordt tijd dat we paard en ruiter gaan noemen.

    • Trudi schreef:

      zullen we het er maar op houden dat er zowel vaders als moeders zijn die het spoor bijster zijn. en dat daardoor zowel vaders als moeders, maar vooral kinderen de dupe worden van een haat dragende ouder, die alles frustreerd.
      ik ben als moeder in ieder geval van mening dat er veel beter gekeken moet worden, naar de oorzaak. Ook denk ik dat je niet zonder meer aan de wensen van kinderen voorbij moet gaan.

      Het moeilijke is alleen, dat kinderen inderdaad klem komen te zitten. Dat ze uit loyaliteit inderdaad dingen kunnen zeggen die de ander wil horen.
      Daarom moet je gedegen onderzoek doen. Kinderen goed begeleiden in dit proces.

      OOK Kinderen hebben rechten.

      • Anita schreef:

        Eens met Trudi. Het maakt niet uit wie de veroorzakende ouder is……..het kind moet centraal staan. Ieder geestelijk mishandeld kind is er een te veel.
        De kamer moet in gaan zien dat waarheidsbevinding voor deze groep kinderen van essentieel belang is en dat navolging van de wens van de rechter voor het kind een harde eis moet worden.

  6. bella schreef:

    och och
    weet je heel nederland die met scheidingsprocedures hebben gekampt of hiermee te dealen hebben gehad zullen het met me eens zijn dat moeders en vaders maar kunnen blijven frustreren, liegen bedreigen en de meest beschuldigende feiten maar neerlegen die niet onderbouwd zijn maar wel door instanties worden meegenomen in hun dosier en als het kind bij vader of moeder op het hoofdverblijf woont dit zou echt uit de regels moeten dat moeder of vader waar het desbetrefend kind dan woont mag bepalen waarneer en hoe het kind bij vader of moeder mag zijn, persoonlijk heb ik al menige malen moeten meemaken dat moeder misbruikt maakt van het systeem dat luid ( moeder maakt grotendeels uit wat er met het kind gebeurt omdat het bij moeder de hoofdverblijfplaats heeft,of de communicatie is slecht ??????? ) dit kan niet meer beiden ouders worden hier door de wraaknemende en zelfzuchtige ouder eigenlijk op non actief gesteld en uit zijn voogdfunctie gezet omdat moeder of vader hier een reden voor heeft, meestal een reden die totaal niets met de kinderen te maken heeft
    maar dat het meestal ligt dat moeder of vader het niet kunnen accepteren dat de andere ouder hun leven voort zet en op hun eigen eiland en een band wil opbouwen met hun kind (eren)

    ik ben van mening dat kinderen vanaf 13 jaar een eigen kinderadvocaat, kindercurator mogen hebben zodat ze zelf kunnen praten en zelf kunnen bepalen hoe hun de omgang willen zodat het kind daar zelf vrede mee heeft en niet omdat het moeder of vader bevredigd
    zowel dat het kind ook een heerlijke kans krijgt om gelukkig te zijn in een ingewikkelde situatie, daarbij vindt ik ook dat als er een scheiding aangekondigd wordt dat moeder en vader psychologische worden onderzocht om te kijken of een moeder of vader zowiezo wel in staat zijn om de zorg op een pedagogische manier aan te kunnen, dan wel dat er een aantal sessies zijn bij een psycholoog of psygiather. Kinderen zijn al jaren lang de dupe en buigen onder de wraak acties, frustraties en nuken van vader of moeder die niet rationeel en niet in het belang van het kind kunnen denken omdat alles maar op zijn beloop wordt gezet zowel er geen hulpverleners zijn die dit soort kinderen goed en correct kunnen opvangen, ja dat kan wel als het te laat is en er al bergen met schade aangericht is
    wat mij tot spijt ook opgevallen is dat moeder of vader de kinderen claimend bij zich houden zodat ze van de overheid hun deel kunnen opstrijken zodat er minder gewerkt hoeft te worden of het beter te hebben terwijl of vader of moeder zich de tieves werken om rond te kunnen komen plus ook nog eens kinder alimentatie bovenop de kinds gebonden budget moet betalen (moeders in bepaalde gevallen net zo goed als vaders) strijken hier soms gewoon bij elkaar 2000 euro bij op en zelfs meer maar dit wordt maar gewoon getolereerd, je krijgt samen kinderen omdat je der samen voor gekozen hebt op het moment dat je het nest gedeeld hebt , waar ik zo kwaad om wordt is dat vooral moeders hier als de relatie verbroken wordt, vader wordt aangewezen als de boeman of de geschifte vader waar voor uit gekeken moet worden nee sorry en mens die schreeuwt of vecht dat heet machteloosheid of gewoon pure frustratie omdat er geen hulpverlening is geweest om iemand weer met een gezonde en frisse moed het leven in te laten stappen en een nieuw leven samen met het kind(eren) te kunnen opbouwen

    het is fijn als je dit even allemaal kwijt kan op een pagina maar weet je het zijn lose woorden die gelezen worden maar of der iets mee gedaan wordt nee nopes

    ik wens iedereen die hier mee vecht, mee te maken heeft heel veel sterkte toe blijf in het belang
    van het kind denken, ze worden vanzelf groot en je krijgt het vanzelf op je boterham van ze als ze in de gaten krijgen dat je hun leven naar de galemissen hebt geholpen omdat het op dat moment voor jouw beter uit kwam, het gaat niet om ons het gaat om het kind dat nog moet kiezen, laten we met alle ouders er voor zorgen dat ze dit dan op een kindevriendelijke en warme en liefdevolle manier kunnen doen

    hierbij wens ik iedereen een warme en liefdevolle 2017 en dat er veranderingen mogen komen in het rechtssysteem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s